Magnolia
BZ języka łacińskiego „Magnolia” jest rodzajem drzewa lub krzewu w zależności od gatunku i należy do rodziny magnoliowate. Nazwa rodzaju Magnolia została nadana przez Charlesa Plumiera dla upamiętnienia francuskiego botanika Pierre'a Magnola. Znanych jest ok. 250 gatunków. Rosną dziko w Azji Wschodniej oraz Ameryce Południowej i Północnej. W Polsce magnolie nie występują w środowisku naturalnym, są często uprawiane jako rośliny ozdobne.
Pokrój: największe uprawiane w Polsce gatunki magnolii mogą osiągnąć wysokość kilkunastu metrów, ale większość z nich dorasta zaledwie do 5 metrów. Krzewy te mają dość zwartą koronę. Rozgałęziają się nisko nad ziemią, a gałązki są zakończone dużymi pąkami.
Liście: pojedyncze, duże, błyszczące.
Kwiaty: to główna ozdobą magnolii, są tak duże, że nie ma takich żadne z drzew rosnących w Polsce. Mają barwę od białej do czerwonej, poprzez różne odcienie różu w zależności od u różnych odmian. Nie mają podziału na płatki korony, ani działki kielicha, za to posiadają tzw. tepale, które są umieszczone w dwóch okółkach po 3-6 sztuk. Wytwarzają nektaropodobną wydzielinę zamiast nektaru i zapylane są przez chrząszcze. Kwiaty rozwijają się wiosną, jeszcze przed pojawieniem się liści, około kwietnia, maja. Czasami powtarzają kwitnienie lecz już nie tak obficie. Szereg magnolii kwitnie latem już po rozwinięciu liści np. magnolia parasolowata, czy szerokolistna.
Owoc: to owocostan składający się z mieszków, a z nasion wielu gatunków magnolii można wyhodować sadzonki.
Magnolie znajdują zastosowanie ze względu na okazałe kwiaty w parkach, ogrodach botanicznych i ogródkach przydomowych. Sadzenie polega na przygotowaniu dołu, który z kolei wypełnia się żyzną ziemią zamieszaną z obornikiem lub torfem. Następnie trzeba ją podlać, a glebę wokół najlepiej wyłożyć korą. Źle znoszą przesadzanie i wymagają w okresie marzec – lipiec nawożenia mineralnego (nawozy wieloskładnikowe). Młode sadzonki zaleca się w zimie okryć np. słomą, a pień przy ziemi obsypać kopczykiem z trocin lub kory. U starszych osobników nie jest to konieczne. Magnolii nie przycina się, sadzi w miejscach zasłoniętych od wiatru, na stanowiskach słonecznych lub półcienistych. Wymagają głębokiej i żyznej gleby, o odczynie lekko kwaśnym. Rzadko atakowane są przez choroby i szkodniki. Przy podlewaniu nie wolno zwilżać wodą liści, ponieważ sprzyja to szerzeniu się chorób bakteryjnych i grzybowych
W Chinach kwiaty magnolii uważane są za symbol czystości i szczerości, a marynowane płatki kwiatowe magnolii nagiej oraz sproszkowane liście magnolii japońskiej są używane na Dalekim Wschodzie do przyprawiania ryżu. Kora i pączki magnolii wielkokwiatowej, magnolii japońskiej, magnolii nagiej i magnolii lekarskiej mają własności lecznicze.
Najbardziej znane gatunki to: magnolia gwiaździsta – Magnolia stellata ; magnolia japońska – Magnolia kobus ; magnolia parasolowata – Magnolia tripetala; magnolia pośrednia (m. Soulange'a) – Magnolia ×soulangiana ; magnolia purpurowa – Magnolia liliiflora ; magnolia Siebolda – Magnolia sieboldii , magnolia wielkokwiatowa – Magnolia grandiflora magnolia wielkolistna – Magnolia macrophylla ; magnolia wierzbolistna – Magnolia salcifolia ; magnolia wirginijska – Magnolia virginiana